PRAGNIENIE BOGA

“Ciebie pragnie moja dusza,
za Tobą tęskni moje ciało, jak ziemia
zeschła, spragniona, bez wody.”
(Ps 63,2b)

Jak lubię słowa tego psalmu, z jaką radością modlę się i „oddycham” Bogiem medytując je!
Jakie to piękne odkryć religię jako drogę pragnienia! To piękne, na początku każdego dnia, jak mówiła Święta Teresa z Avila, obudzić, rozszerzyć, powiększyć nasze pragnienie Boga.
Ile razy uważamy religię za „reguły do wypełnienia” siłą woli… i czujemy się słabi, niezdolni wobec niezdecydowania naszego „chcenia”.
To pragnienie porusza wolę, to pragnienie, które czyni nas zdolnymi do wytrwałości w próbach, do zanurzenia się w modlitwie, zawierzenia życia z miłością. Dlatego psalm „Pragnienie Boga” pokazuje nam wolę, która niesiona przez pragnienie, przemienia w uniesienie, ekstazę, westchnienie naszą relację z Bogiem!
"Boże, Ty Boże mój, Ciebie szukam. Ciebie pragnie moja dusza, za Tobą tęskni moje ciało, jak ziemia zeschła, spragniona, bez wody.”
„Tak, kontemplowałem Cię w świątyni, widząc Twoją potęgę i Twoją chwałę”.
„Więcej jest warta Twoja miłość niż życie, moje usta będą Cię sławić”.
„Tak błogosławię Cię w moim życiu: wzniosę ręce w Twoje imię. Dusza moja syci się sadłem i tłustością, radosnymi okrzykami warg moje usta Cię chwalą.”
“Kiedy wspominam Cię na moim posłaniu, myślę o Tobie podczas moich czuwań, bo stałeś się dla mnie pomocą i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie: do Ciebie lgnie moja dusza, prawica Twoja mnie wspiera.”
„A ci, którzy szukają zguby mojej duszy, niech zejdą w głębiny ziemi. Niech będą wydani pod miecze i staną się łupem szakali.”
„A król niech się raduje w Bogu, niech chlubi się każdy, który nań przysięga, tak niech się zamkną usta mówiących kłamliwie.”
To jest pragnienie, które porusza, które budzi moją wolę i moją chęć („chcę, więc Cię chwalę…”), które nasyca duszę, które prowadzi mnie do śpiewu, do uniesienia, które powiększa i umacnia moje myślenie w Bogu („myślę o Tobie…”) i umacnia mnie w Bogu, czyniąc mnie wytrwałym („moja dusza chwyta się Ciebie”).
Opowieści z życia Świętej Gertrudy (1256-1302) mówią, że święta pewnego dnia była we łzach, pokazując Jezusowi całą swoją niezdolność kochania. Jezus ukazał się jej i powiedział: „Gertrudo, nie martw się, bo twoje pragnienie miłości jest już miłością!”
Minęło trochę czasu i święta znajdowała się w tak wielkiej pustyni, że nawet nie potrafiła pragnąć kochać. Jezus ponownie się jej ukazał i powiedział: „Dlaczego płaczesz? Gertrudo, zrozum dobrze jedną rzecz: nawet pragnienie pragnienia kochania dla mnie już jest miłością! W oczach mojego Miłosierdzia, wszelkie pragnienie już jest rzeczywistością, i jeszcze więcej nagrody będzie za pragnienia niż za ich realizację”.
Jakie to piękne żyć z Bogiem w relacji zakochania! Już nie sług i niewolników, którzy muszą wypełnić reguły, które czynią z religii ciężar nie do wytrzymania, ale dzieci i dziedziców, którzy pełni tęsknoty za Sercem Ojca, szukają Go jak żebracy spragnieni miłości.
"Ciebie pragnie moja dusza, za Tobą tęskni moje ciało, jak ziemia zeschła, spragniona, bez wody.” (Ps 62,2b).
„Twoje pragnienie jest twoją modlitwą; jeśli twoje pragnienie jest nieustanne, również twoja modlitwa jest nieustanna… jeśli twoje pragnienie jest nieustanne, twój głos jest nieustanny. Będziesz milczący, jeśli nie będziesz kochał.” Tak napisał Święty Augustyn i tak możemy żyć zawsze: pragnąć gorliwie, chcieć stanowczo, aby osiągnąć cel w zakochaniu!
Ale, jak podtrzymać żar pragnienia? Chcę zdradzić sekret! W naszych domach, nawet dzieci ulicy wiedzą, że aby przezwyciężyć pragnienia nałogów, niezbędnym jest karmić się każdego dnia słowem, którym chcemy żyć w ciągu dnia. Pewnego razu jedno z nich upadło znów w nałogu i odkryło dlaczego. Odszukało misjonarza i prosząc o wybaczenie, wśród łez powiedziało: „zrozumiałem dlaczego mój dom upadł, dzisiaj nie zachowałem Słowa w moim sercu!” Bez fundamentu na skale Słowa, dom rzeczywiście się zawala! To jest tajemnica, abyśmy żyli w pełni: „to przez Słowo, miłośnie wysłuchane i medytowane, które oświeca umysł i rozpala serce, zapala się pragnienie i rozszerza się dusza!”

Luty 2007
o. João Henrique


Aliança de Misericórdia | Przymierze Miłosierdzia | PM Wolsztyn
Copyright © 2013-2017 Przymierze Miłosierdzia w Wolsztynie